![Tokarczuk - Zaczytany Ksiązkoholik](https://zaczytanyksiazkoholik.pl/wp-content/uploads/2023/12/Tokarczuk-Zaczytany-Ksiazkoholik.jpg)
Tokarczuk obok Kafki, Bułhakowa i Orwella. Polska powieść wśród 100 najlepszych książek
Powieść Olgi Tokarczuk trafiła na listę 100 najlepszych książek literatury światowej niemieckiego tygodnika „Die Zeit”. „Ta książka to rozległa i niepowstrzymana podróż przez kraje i stany wewnętrzne, mity i baśnie” – czytamy.
Zdawałoby się, że noblistka dostąpiła już wszelkich zaszczytów, jakie oferuje literacki świat. Co jakiś czas pojawiają się jednak wiadomości, które wyjątkowo łechcą dumę polskiego czytelnika. Docenienie na arenie międzynarodowej pachnie bowiem wyjątkowo. Zwłaszcza jeśli nazwisko Olgi Tokarczuk pojawia się nie tylko pośród największych współczesnych pisarzy, ale i absolutnych klasyków światowej literatury.
„Bieguni” w 100 najlepszych książkach
Niemiecki tygodnik „Die Zeit” opublikował zestawienie 100 najlepszych książek, które, jak podkreślono, dają nam orientację w życiu, jako towarzysze życia. Wśród nich, jak poinformowała Fundacja Olgi Tokarczuk, znaleźli się „Bieguni” – obok „Ksiąg Jakubowych” prawdopodobnie najważniejsze literackie dokonanie autorki, które w 2018 roku nagrodzono Bookerem.
Listę podzielono na siedem kategorii, takich jak: „Strach”, „Żałoba” czy „Kim jestem?”. „Bieguni” trafili do pierwszej grupy. W Niemczech książkę Tokarczuk wydano pod tytułem „Unrast”, co należałoby przetłumaczyć właśnie jako „Strach” czy też „Niepokój”.
Tak o powieści pisze niemiecki magazyn:
Nie da się jej opowiedzieć, nie da się jej zaklasyfikować do żadnego konkretnego gatunku literackiego, więc w pewnym sensie jest po prostu powieścią. Ale w żadnym wypadku nie jest to oszukańcze etykietowanie: „Niepokój” Olgi Tokarczuk zapewnia to, co obiecuje tytuł. Ta książka to rozległa i niepowstrzymana podróż przez kraje i stany wewnętrzne, mity i baśnie. Nie ma tu nic małego i nic wielkiego, tylko szalejący wir rzeczy i myśli. I tajemnica, która napędza tę ucieczkę w otwartą przestrzeń coraz dalej.
„Die Zeit” nazywa „Biegunów” „najpiękniejszą i najbardziej swobodną rzeczą, jaką polska laureatka Nagrody Nobla wniosła do światowej literatury”.
Tokarczuk wśród największych
Postawmy sprawę jasno: jest to laur z gatunku wyjątkowo zaszczytnych. Powieść polskiej pisarki znalazła się w iście doborowym towarzystwie. Niemiecki tygodnik umieścił ją obok takich książek jak „1984” Orwella, „Boska komedia” Dantego, „Czerwone i czarne” Stendhala, opowiadania Kafki (wydane pod tytułem „Die Erzählungen”) czy „Kronika ptaka nakręcacza” Murakamiego.
W innych kategoriach znajdziemy choćby „Biesy” Dostojewskiego, „Ulissesa” Joyce’a, „Mistrza i Małgorzatę” Bułhakowa, „Blaszany bębenek” Grassa, „Imię róży” Umberta Eco, „Buddenbrooków” Manna, „Sto lat samotności” Marqueza, „Annę Kareninę” Tołstoja, „Panią Dalloway” Virginii Woolf czy „Stracone złudzenia” Balzaka.
Źródło: https://lubimyczytac.pl/tokarczuk-obok-kafki-bulhakowa-i-orwella-polska-powiesc-wsrod-100-najlepszych-ksiazek?fbclid=IwAR2rkb8_hlkMxR0kKZVc2O3Oj2DnHiSbnKbLwQAUkHz5Jx1mspZcjvSF37A
Fot. © Łukasz Giza / Die Zeit
Dodaj komentarz
Czytaj także
![Krwawe łzy - Wojciech Wójcik](https://zaczytanyksiazkoholik.pl/wp-content/uploads/2021/11/Krwawe-lzy-Wojciech-Wojcik.jpg)
„Krwawe łzy”, Wojciech Wójcik
Mieszkańcy przygranicznych Długosielc w zrujnowanej stodole znajdują ciało mężczyzny z poderżniętym gardłem. Komisarz Paweł Łukasik rozpoznaje w nim ojca Wiktorii, swej byłej dziewczyny, która – z tajemniczych powodów – postanowiła od niego odejść. To duża sprawa jak na prowincjonalny posterunek, ale w końcu Łukasik to dawny as komendy głównej. A głównym podejrzanym jest jego śmiertelny wróg.
![Jeziora na skraju wyschnięcia - Michał Itrich - zaczytanyksiazkoholik.pl](https://zaczytanyksiazkoholik.pl/wp-content/uploads/2023/07/Jeziora-na-skraju-wyschniecia-Michal-Itrich-zaczytanyksiazkoholik.pl_.jpg)
„Jeziora na skraju wyschnięcia”, Michał Itrich
Jeziora są jednymi z najmniej trwałych elementów przyrody. Od chwili powstania podlegają ciągłym zmianom, które ostatecznie prowadzą do ich zaniku. W momencie, kiedy pojawił się człowiek i zapoczątkował w środowisku świadomą działalność, stał się – obok czynników naturalnych – nową siłą w jego przekształcaniu i modelowaniu. Naturalna ewolucja jezior przybiera coraz częściej cechy antropogenicznej degradacji.