Dla jej dobra

„Dla jej dobra”, Ellen Marie Wiseman


Porywająca powieść o niszczycielskiej sile rodzinnych tajemnic.

Lata 30. XX wieku. Mała Lilly Blackwood jest inna niż reszta dzieci. Rodzice trzymają ją na strychu w ukryciu przed światem. Jednak nadchodzi niezapomniany moment, w którym dziewczynka wychodzi z domu pierwszy raz w życiu. Pod osłoną nocy matka sprzedaje ją właścicielowi cyrku.

Ponad dwie dekady później dziewiętnastoletnia Julia Blackwood otrzymuje w spadku po rodzicach posiadłość ze stadniną koni. Dom zawsze był dla niej miejscem pełnym zakazów i surowych zasad. Ma nadzieję, że powrót do niego pomoże jej wyprzeć bolesne wspomnienia. Na strychu znajduje tajemnicze fotografie przedstawiające osobliwą dziewczynkę w cyrku. Pragnie odkryć jej historię.

Początkowo cyrk Braci Barlow był dla Lilly kolejnym więzieniem. Jednak dzięki dwóm słoniom i ich treserowi dziewczynka odkrywa w sobie siłę i staje się największą atrakcją widowiska. Dopóki nie wydarza się tragedia…

Julia będzie musiała odkryć prawdę o losie Lilly.

Źródło: Wydawnictwo Kobiece



Tytuł: Dla jej dobra
Tytuł oryginału: The life she was given
Autor: Ellen Marie Wiseman
Wydawnictwo: Kobiece
Data wydania: 26-08-2020
Ilość stron: 456
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Cena okładowa: 39,90 zł


Dodaj komentarz


Czytaj także

Chad Orzel "Śniadanie z Einsteinem. Zdumiewające zjawiska kwantowe wokół nas"

„Śniadanie z Einsteinem. Zdumiewające zjawiska kwantowe wokół nas”

Kot Schrödingera, który jest jednocześnie żywy i martwy, splątanie kwantowe, nazwane przez Einsteina upiornym działaniem na odległość, Bóg grający w kości z Wszechświatem – czy te obrazowe porównania opisują jedynie egzotyczną rzeczywistość kwantową, z którą mogą obcować wyłącznie fizycy? Nic podobnego!


RzeczpostApokaliptyczna Polska - Tom 2 - Rabacja - Adam Magdoń - zaczytanyksiazkoholik.pl

„RzeczpostApokaliptyczna Polska. Tom 2 – Rabacja”, Adam Magdoń

Polska, 2133 rok. Społeczeństwo jest rozwarstwione. Wyższe klasy bez cienia litości wyzyskują tych, którym się w życiu nie poszczęściło. Kapitalizm w swej najbardziej patologicznej postaci odbiera pracownikom prawo do wynagrodzenia, odpoczynku, a przede wszystkim do człowieczeństwa. Liczy się tylko zysk i zaspokojenie żądz tych na szczycie. Ci zdają się bezkarni.